Gemeenten Oost Gelre en Winterswijk samen op weg naar Regenbooggemeente

Op 1 april 2001 schreef Nederland geschiedenis door als eerste land ter wereld het ‘homohuwelijk’ te legaliseren. Na een lange strijd voor openstelling van het huwelijk voor partners van hetzelfde geslacht, gaven de eerste koppels elkaar het ja-woord. Kort daarna, op 22 mei, trouwde het eerste koppel in Winterswijk: de dames Tunnissen en Koens.

Een Regenbooggemeente zet zich actief in voor zichtbaarheid, emancipatie en inclusie van LHBTIQ-ers, met als doel het tegengaan van discriminatie en het bevorderen van acceptatie. Het streven van Oost Gelre en Winterswijk is om op 11 oktober 2021 (Coming Out Day) officieel Regenbooggemeente te zijn. Een klankbordgroep is daar in Oost Gelre en Winterswijk mee bezig. Op weg naar 11 oktober plaatsen we elke maand een achtergrondartikel, over zeer uiteenlopende onderwerpen. Deze maand gaat het over het homohuwelijk. Onlangs is Michiel Wopereis, zelf getrouwd met Arjen Vermeulen, op bezoek geweest bij twee dames in Winterswijk. Zij traden in 2001 als eerste koppel van hetzelfde geslacht in Winterswijk in het huwelijk.

20 jaar ‘homohuwelijk’

Michiel: “In september 2019 ben ikzelf met mijn man Arjen getrouwd. Nieuwsgierig naar de overeenkomsten en verschillen tussen onze huwelijken zocht ik de dames op in Winterswijk.”

Stiekem versus verre van geheim

“Na al die jaren kunnen we nog steeds heel goed met elkaar”, lacht mevrouw Tunnissen (86). Beide dames herinneren zich hun huwelijk in 2001 nog goed. “We trouwden in het geheim”, bekent mevrouw Koens (82). “Slechts enkele mensen wisten ervan.”

Dames Koens en Tunnissen

Op de foto de dames Koens en Tunnissen.

Michiel: ”Het huwelijk van mij en Arjen in 2019 was daarentegen verre van geheim. Familie, vrienden en kennissen wisten al ver van te voren van onze plannen. En we hebben het dan ook groots aangepakt.”

Waarom trouwen?

De dames leerden elkaar kennen in de jaren ’80 via bemiddeling. Het was liefde op het eerste gezicht. Al snel gingen ze samenwonen. Over een huwelijk werd eigenlijk nooit gesproken, totdat het legaal werd. Ze wilden van dat recht gebruik maken en trouwden. “Zo is de boel ook goed geregeld voor later.”

Michiel: “Mijn man en ik leerden elkaar kennen via internet. En eigenlijk om dezelfde redenen zijn wij getrouwd. Ook om onze liefde voor elkaar te vieren samen met onze dierbaren.”

Trouwring en aannemen van elkaars naam

De ceremonie voor de dames in 2001 was speciaal en officieel. Ze dragen allebei een trouwring en een ketting. “Die ketting hebben we elkaar al ver vóór ons huwelijk gegeven, tijdens een heel romantisch moment in een bootje, op een meertje in Zuid-Frankrijk. ’s Nachts! Toen hebben we elkaar eigenlijk al trouw beloofd”, vertelt een zichtbaar ontroerde mevrouw Koens.

Michiel: “Mijn man en ik dragen geen ringen, wij hebben elkaars naam aangenomen als teken van verbintenis.”

Michel Wopereis en Arjen Vermeulen (Foto Anja Onstenk)

Op de foto Michiel Wopereis en Arjen Vermeulen. De foto is gemaakt door Anja Onstenk.

Acceptatie: heel belangrijk!

Vervelende reacties of negatieve ervaringen hebben de dames gelukkig nooit meegemaakt. Familie en omgeving accepteren hen zoals ze zijn. “Het is wel belangrijk om je te mengen in de gemeenschap waar je woont, en te praten over wie je bent. Mensen mogen mij altijd vragen stellen”, aldus mevrouw Koens.

Michiel sluit zich daar helemaal bij aan! “Mijn man en ik zijn out en proud en praten makkelijk over onze relatie en ons huwelijk. Ook ben ik dragqueen, wat vaak veel vragen oproept, die ik graag beantwoord. Hoe ‘normaler’ wij over alles praten en doen, hoe makkelijker mensen dat accepteren.”

Het worden van Regenbooggemeente juichen de dames toe: “Normalisatie is belangrijk. Door meer zichtbaarheid en voorlichting wordt acceptatie van LHBTIQ-ers vergroot en als ‘normaal’ gezien. Het laten zien en vieren van diversiteit, zodat iedereen zich welkom voelt in onze gemeentes, daar zetten wij ons graag voor in!”

.